środa, 30 Listopad, 2016 | Autor:
dodajdo.com

Od dłuższego czasu zbierałem materiały na temat tego, co jeszcze pozostało na terenie byłej cementowni Grodziec. Wszyscy (może mocno brzmi) tak ostatnio mocno zajęli się dyskusją na temat tego co dalej z cementownią, że zapomnieli o najważniejszym fakcie czyli realiach i możliwościach technicznych całego obiektu. A fakty są niestety nieubłagalne dla cementowni Grodziec. Jak można by w skrócie opisać to co się działo z obiektem cementowni Grodziec od 11 lipca 1979 roku, gdy podjęto decyzję o wygaszeniu zakładu?

A G O N I A i 37 – letni proces umierania polegający na stopniowym zanikaniu czynności życiowych na danym terenie. Co najgorsze w tym wieloletnim procesie powolnego unicestwienia historii – nikt nie zareagował, stąd stan cementowni na dzień dzisiejszy nie można określić nawet jako dostateczny. Od wielu lat trwa poszukiwanie winnych – zawsze wnioski te same – WIELKI BEZWŁAD, NAD KTÓRYM NIKT NIE POTRAFI ZAPANOWAĆ.

Dla obiektów cementowni (terenu cementowni) w jej 37 letniej historii powolnego wyparowywania, zostało opracowanych kilka ocen i ekspertyz historyczno – technicznych. Do niektórych z nich udało mi się dotrzeć i wnioski z tych dokumentów przedstawiam poniżej.

I ekspertyza – 14 lipca 1979 r.

Zostaje wykonana opinia techniczna dotycząca stanu technicznego obiektów cementowni Grodziec przez prof. dr inż. A. Ledwonia z Politechniki Częstochowskiej. Podaje ona, że na podstawie przeprowadzonej wizji lokalnej, zapoznaniu się z istniejącą dokumentacją konstrukcyjno-budowlaną obiektów cementowni oraz aktualnymi i prognozowanymi deformacjami terenu wywołanymi eksploatacją zawałową pokładu 816 pod cementownią ustalono następujące wnioski i zalecenia:

  • aktualny stan konstrukcji obiektów cementowni z uwagi na naturalny proces starzenia powodowany długotrwałym czasem użytkowania oraz uszkodzeniami spowodowanymi eksploatacją górniczą zagraża bezpieczeństwu pracy dlatego też generalnym kierunkiem działania w tym przypadku jest stopniowa likwidacja zakładu
  • najbardziej zagrożonymi elementami konstrukcji hali pieców są przeguby w belkach podłużnych, podtrzymujących sklepienia łukowe dachów, dylatacje tych sklepień, słup żelbetowy pomiędzy piecami 4 i 5, pęknięta żelbetowa płyta dachowa nad młynami węglowymi oraz pozostała po zwaleniu się część dachu nad chłodniami
  • mając na uwadze gospodarczą potrzebę kraju w zakresie materiałów budowlanych oraz fakt dużego zapotrzebowania na cement w rejonie Zagłębia Śląsko – Dąbrowskiego, może być brana jeszcze pod uwagę czasowa eksploatacja cementowni
  • dalsza eksploatacja cementowni jest jedynie możliwa po usunięciu zagrożeń podanych w opinii
  • przywrócenie stanu bezpieczeństw użytkowania należy przeprowadzić w następujący sposób: podeprzeć belkę podłużną żelbetową w miejscu przegubu dodatkową konstrukcją stalową, prace te wykonać w oparciu o dokumentację będącą w posiadaniu cementowni, zabezpieczyć przejście pod dylatacją sklepień łukowych przez rozpięcie nad nią siatki stalowej zatrzymującej ewentualnie spadające odłamki betonu, słup żelbetowy w hali pieców pomiędzy piecami 4 i 5 zabezpieczyć przez wykonanie obejmy stalowej pełnej z kątowników i blach, wypełniając betonem powstałą przestrzeń o szerokości około 5 cm z każdej strony między istniejącym słupem a konstrukcją stalową, pękniętą żelbetową płytę nad młynami węglowymi oraz w budynku pakowni rozebrać i wykonać lekkie pokrycie stalowe, rozebrać pozostałą część dachu nad chodnikami, a podporę murowaną wiązara podtrzymującą również szyny prądowe suwnicy przemurować
  • występujące deformację terenu wpływają niekorzystnie na współpracujące zespoły urządzeń technologicznych, niejednokrotnie powodując ich unieruchomienie, dla utrzymania całości ruchu tych urządzeń należy przeprowadzić rektyfikację i bieżące naprawy, ponadto należy prowadzić obserwację stanu konstrukcji i w przypadku zaobserwowania jakichkolwiek nieprawidłowości dokonać stosownych przeciwdziałań

Ówczesne kierownictwo cementowni Grodziec w porozumieniu ze Zjednoczeniem Przemysłu Cementowego, Wapienniczego i Gipsowego w Sosnowcu, uwzględniając stan uszkodzeń obiektów oraz nieopłacalności ich napraw i odbudowy, decyduje w oparciu o opisaną powyżej opinię techniczną, zatrzymać po 122 latach działalności ruch cementowni.

II ekspertyza – 1993 r.

Powstaje dokumentacja techniczna pt. „Cementownia Grodziec – studium przekształceń” – Zeszyt I – opis, zeszyt II dokumentacja fotograficzna, Katowice autorstwa: G.Szymańska, W.Tomczyk, R.Wyszyński. Niestety na dzień dzisiejszy nie udało mi się dotrzeć do tego opracowania.

III ekspertyza – sierpień-wrzesień 2000 r.

Na zlecenie Urzędu Miasta w Będzinie powstaje dokumentacja konserwatorska cementowni „Grodziec” autorstwa firmy Archeontus z Czeladzi pod przewodnictwem mgr Teresy Kosmala. Wnioski z opracowanej dokumentacji to m.in.:

  • ze względu na brak użytkownika oraz stan zachowania, obiekty cementowni, stanowią zagrożenie dla ludzi tam przebywających. Ich specyfika ogranicza możliwości adaptacyjne. Dlatego autor proponuje wyburzenie obiektów nieużytkowanych, pozostających w stanie ruiny z wyłączeniem hali pieca obrotowego nr 1. Obiekty do zachowania i wyburzenia określono poniżej;
  • dla obiektów wyburzonych należy opracować szczegółową dokumentację konserwatorską w formie np. białych kart lub inwentaryzacji budowlanej;
  • w miejscu obiektów wyburzanych należy lokalizować obiekty o bryle i kubaturze nawiązującej do obiektów wyburzanych;
  • w celu zachowania tzw. ,,pamięci miejsca” teren cementowni powinien być zagospodarowany w sposób uwzględniający przestrzenne rozmieszczenie i formę architektoniczną obiektów cementowni W tym celu:
  1. Jego zagospodarowanie powinno być rozwiązane kompleksowo dla całego obszaru.
  2. Należy utrzymać podstawowe ciągi komunikacyjne cementowni.
  3. Nowoprojektowane obiekty powinny nawiązywać do form przestrzennych i architektonicznych obiektów cementowni.
  4. Dla terenu cementowni należy wykreować nową funkcję np. tereny usługowe, nieuciążliwej produkcji poprzez opracowanie koncepcji zagospodarowania w ramach konkursu urbanistycznego – architektonicznego.
  5. Nowo wykreowane funkcje winny być wpisane w plan miejscowy terenu.

Obiekty pochodzące z I-ego etapu dziejów cementowni – lata 1857 – 1909 r.

Obiekt nr 1 – Budynek administracji (pierwotnie również mieszkanie dyrektora).

Murowany z kamienia i cegieł, o drewnianej konstrukcji stropów. Prawdopodobnie z obiektu tego korzystał jeszcze pierwszy dyrektor cementowni Emil Konaszewski. Oznaczało by to że obiekt ten pochodzi z przed 1880 roku.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany zdewastowany, zachowane są jedynie ściany, brak stropów, stolarki okiennej i drzwi.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

budynek-administarcji-biuro-mieszkanie-i-dyrektora-cementowni-grodziec_1

 Obiekty pochodzące z II-ego etapu dziejów cementowni – lata 1910 – 1924 r.

Obiekt nr 2 – Warsztaty mechaniczne – obiekt najprawdopodobniej zaadaptowany do tej funkcji, murowany z kamienia. Ze względu na rodzaj materiału jakiego użyto do budowy można przypuszczać że obiekt pochodzi z okresu przed budową cementowni to jest przed roku 1925 r.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany zdewastowany, zachowane są jedynie ściany, brak stropów, stolarki okiennej i drzwi.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

warsztaty-mechaniczne

Obiekt nr 3 – Garaż i pomieszczenie OSP – obiekt murowany otynkowany, obecnie warsztat samochodowy, prawdopodobnie adaptowany z budynku o innej funkcji, na planie sytuacyjnym cementowni z roku 1933 budynek określono jako stary magazyn, stąd można przypuszczać, że pochodzi on z okresu z przed roku 1925 r.

Stan zachowania – obiekt użytkowany przez Firmę UNI, zachowany w stanie zadowalającym.

Wskazania – obiekt do zachowania.

garaz-i-pomieszczenie-osp-grodziec

Obiekt nr 4 – Hala pieca obrotowego nr 1 – 1910 rok, o konstrukcji ramowej żelbetowej, wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany zdewastowany.

Wskazania – obiekt do adaptacji – obiekt pochodzi z początkowego okresu wdrażania technologii produkcji cementu z zastosowaniem pieców obrotowych i metody produkcji mokrej. Jest szczególnie wartościowy dla historii przemysłu cementowego.

hala-pieca-obrotowego-nr-1

Obiekt nr 5 – Komin pieca obrotowego nr 1 – 1910 rok, wys. 45 m, murowany z cegły, konstrukcja kolista wzmocniona.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada uszkodzenie konstrukcji nośnej oraz duże odchylenie od pionu.

Wskazania – obiekt do zachowania jako akcent krajobrazowy (ostateczną decyzję należy poprzedzić ekspertyzą konstrukcyjną).

komin-pieca-obrotowego-nr-1

Obiekty pochodzące z III-ego etapu dziejów cementowni – lata 1925 – 1939 r.

Obiekt nr 6 – Hala surowca – 1927 r., konstrukcja żelbetowa.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy nośne słupów i belek nośnych.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

rampa-hali-surowca_1

Obiekt nr 7 – Skład węgla – 1927 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły, pojemność 27 tys. m³.

Stan zachowania –  obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy konstrukcji nośnej.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

zespol-urzadzen-wstepnej-obrobki-wegla

Hala młynów węglowych i suszarni – 1927 r., kubatura 15 tys. m³, konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania –  obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy konstrukcji nośnej.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 8 – Hala klinkru  – 1927 r., kubatura 57 tys. m³, konstrukcja żelbetowa.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, zdewastowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy nośne słupów i belek nośnych.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

hala-klinkieru

Obiekt nr 9 – Młyn węglowy ,,TIRAX” – 1938 r. –  konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły,

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, zdewastowany, naruszona konstrukcja budynku.

Wskazania – obiekt do wyburzenia, obszar należy zagospodarować obiektem o podobnej formie.

mlyn-weglowy-tirax

Obiekt nr 10 – Szlamowniki – 1927 r., konstrukcja żelbetowa, ramowa, wypełniona murem z cegły, zawiera 11 zbiorników żelbetowych o pojemności 300 m³ każdy  oraz elewatory szlamowe.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku  posiada zniszczone słupy nośne ścian.

Wskazania – obiekt do wyburzenia, obszar należy zagospodarować obiektem o podobnej formie.

szlamownik

Obiekt nr 11 – Hala pieców obrotowych 2÷4 – 1927 r.

Stan zachowania – obiekt nie użytkowany, w ruinie, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku  posiada zniszczone elementy nośne konstrukcji i dachu.

Wskazania – obiekt do wyburzenia, obszar należy zagospodarować obiektem o podobnej formie.

hala-piecow-obrotowych-nr-2-4

Zbiorniki węgla mielonego – 1927 r.

Stan zachowania – obiekt nie użytkowany, zdewastowany zlokalizowany we wschodniej części hali pieców obrotowych  nr 2-4, konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku  posiada zniszczone elementy konstrukcji nośnej.

Wskazania – obiekt do wyburzenia, obszar należy zagospodarować obiektem o podobnej formie.

zbiorniki-wegla-mielonego

Obiekt nr 12 – Komin pieca obrotowego nr 3, o wys. 48 m, 1927 r., wolnostojący na cokole żelbetowym o przekroju ośmiokątnym, komin murowany wzmocniony obręczami stalowymi 32 szt.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy konstrukcji nośnej i znaczne odchylenie od pionu.

Wskazania – obiekt do zachowania jako akcent krajobrazowy, (ostateczną decyzje należy poprzedzić ekspertyzą konstrukcyjną).

kominy-piecow-obrotowych

Obiekt nr 13 – Komin pieca obrotowego nr 2 – 1928 r., o wys. 48 m, wolnostojący na cokole żelbetowym o przekroju ośmiokątnym, komin murowany wzmocniony obręczami stalowymi 32 szt.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy konstrukcji nośnej i znaczne odchylenie od pionu.

Wskazania – obiekt do zachowania jako akcent krajobrazowy, (ostateczną decyzje należy poprzedzić ekspertyzą konstrukcyjną).

Obiekt nr 14 – Komin pieca obrotowego nr 4 – 1930 r., o wys. 48 m wolnostojący na cokole żelbetowym o przekroju ośmiokątnym, komin murowany wzmocniony obręczami stalowymi 32 szt.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy konstrukcji nośnej i znaczne odchylenie od pionu.

Wskazania – obiekt do zachowania jako akcent krajobrazowy, (ostateczną decyzje należy poprzedzić ekspertyzą konstrukcyjną).

Obiekt nr 15 – Komin pieca obrotowego nr 5 – 1938 r. o wys. 48 m wolnostojący na cokole żelbetowym o przekroju ośmiokątnym, komin murowany wzmocniony obręczami stalowymi 32 szt.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy konstrukcji nośnej i znaczne odchylenie od pionu.

Wskazania – obiekt do zachowania jako akcent krajobrazowy, (ostateczną decyzje należy poprzedzić ekspertyzą konstrukcyjną).

Obiekt nr 16 – Tunel transportera klinkru na halę klinkru i z hali do młynów cementowych – 1927 r., konstrukcja żelbetowa.

Stan zachowania – obiekt nie użytkowany, zdewastowany,  wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone słupy nośne ścian.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 17 – Tunel transportera cementu do silosów (konwojer) 1927 – 1938 r., konstrukcja ramowa żelbetowa, wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania – obiekt nie użytkowany, zdewastowany,  wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone elementy konstrukcji nośnej.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

fragment-konwojera

Obiekt nr 18 – Silos I – 1927 r., wykonany z bloków betonowych.

silos-nr-1

Obiekt nr 19 – Silos II – 1927 r., wykonany z bloków betonowych.

silos-nr-2

Obiekt nr 20 – Silos III – 1928 r., wykonany z bloków betonowych.

silos-nr-3-i-fragment-portierni

Obiekt nr 21 – Silos IV – 1930 r., wykonany z bloków betonowych.

silos-nr-4

Silosy I-IV rozpatrywane wspólnie wraz z tunelem transporterów.

Stan zachowania –  obiekt nieużytkowany, zdewastowany, (konstrukcja silosów zachowana w stanie zadowalającym.

Wskazania – obiekty do wyburzenia ze względu na trudności adaptacyjne.

Obiekt nr 22 – Pakownia – 1927 r., konstrukcja żelbetowa, ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania –  obiekt nie użytkowany, zdewastowany,  wg opinii dotyczącej szkód górniczych z 1977 roku posiada zniszczone słupy nośne ścian.

Wskazania – obiekty do wyburzenia, obszar należy zagospodarować obiektem o podobnej formie z uwzględnieniem bryły silosów.

pakownia-z-silosami

Młyny cementu i hala motorów – 1927 r., obiekt wydzielony we wnętrzu pakowni, konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania –  nieistniejący.

Obiekt nr 23 – Silos V – 1938 r., (rozpoczęcie budowy), wykonany z bloków betonowych.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, w stanie zadowalającym.

Wskazania – obiekt do wyburzenia ze względu na trudności adaptacyjne.

silos-nr-5

Obiekt nr 24 – Podstacja 380 wolt – 1927 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania – obiekt nie użytkowany, zachowany w stanie zadowalającym.

Wskazania – obiekt do zachowania i adaptacji do nowych funkcji.

podstacja-380v

Obiekt nr 25 – Fabryka beczek, później magazyn główny – 1928 r.,  konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania – obiekt użytkowany (produkcja foteli samochodowych), zachowany w stanie zadowalającym.

Wskazania – obiekt do zachowania i adaptacji do nowych funkcji.

fabryka-beczek

Obiekt nr 26 – Kotłownia CO – 1928 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania –  obiekt  nieużytkowany, ulega dewastacji.

Wskazania – obiekt do zachowania i adaptacji do nowych funkcji.

kotlownia

Obiekt nr 27 – Stolarnia i magazyn modeli – 1928 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania – obiekt użytkowany.

Wskazania – obiekt do zachowania i adaptacji do nowych funkcji.

Obiekt nr 28 – Parowozownia ( dwa budynki) – 1928 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania – obiekty nieużytkowane w ruinie.

Wskazania – obiekty do wyburzenia.parowozownia

Obiekt nr 29 – Magazyn paliw i smarów – przed 1933 r., obiekt murowany otynkowany (fotografia poniżej).

Stan zachowania – obiekt użytkowany (Firma UNI), przebudowany.

Wskazania – obiekt do zachowania.

magazyn-paliw

Obiekt nr 30 – Stacja pomp wody użytkowej – przed 1933 r., obiekt murowany otynkowany.

Stan zachowania – obiekt w ruinie.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 31 –  Szalety – przed 1933 r., obiekt murowany otynkowany, (brak fotografii okres wegetacji).

Stan zachowania – obiekt w ruinie.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 32 – Transformatory 2 kV – przed 1933 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły, (brak fotografii – okres wegetacji).

Stan zachowania – obiekty nieużytkowane, ulegają dewastacji.

Wskazania – obiekt do zachowania i adaptacji do nowych funkcji.

Obiekt nr 33 – Podstacja 2kV – przed 1933 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły. (brak fotografii – okres wegetacji).

Stan zachowania – obiekty nieużytkowane, zdewastowane.

Wskazania – obiekt do zachowania i adaptacji do nowych funkcji.

Obiekt nr 34 – Portiernia, stołówka i łaźnia – przed 1933 r., obiekt murowany z cegły (fotografia poniżej).

Stan zachowania – obiekt użytkowany (Firma UNI), zachowany w stanie dobrym, obecnie użytkowany jako biuro, sklep i warsztat samochodowy.

Wskazania – obiekt do zachowania.

budynek-portierni

Obiekt nr 35 – Budynek mieszkalny – przed 1933 r., obiekt murowany z cegły. (brak fotografii)

Stan zachowania – obiekt użytkowany jako magazyn, zachowany w stanie dobrym.

Wskazania – obiekt do adaptacji.

Obiekty pochodzące z IV-ego etapu dziejów cementowni – lata 1945 – 1979 r.

Obiekt nr 36 – Budynek napędu kolejki linowej – 1959 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, zachowany w stanie ruiny.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 37 – Budynek stacji wyładowczej – 1959 r., konstrukcja żelbetowa ramowa wypełniona murem z cegły.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, zachowany w stanie ruiny.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 38 – Warsztaty szkolne – obiekt murowany, przeszklony.

Stan zachowania –  obiekt nieużytkowany, zachowany w stanie zadowalającym.

Wskazania – obiekt do zachowania.

Obiekt nr 39 – Budynek biura nr 2 – barak otynkowany.

Stan zachowania – obiekt użytkowany, zachowany w stanie dobrym.

Wskazania – obiekt do adaptacji.

Obiekt nr 40 – Przesypownia cementu 1976 r. – konstrukcja stalowa.

Stan zachowania – obiekt użytkowany, zachowany w stanie dobrym.

Wskazania – obiekt do zachowania, kontynuacja obecnego sposobu użytkowania.

Obiekt nr 41 – Łaźnia zakładowa – obiekt murowany, dwukondygnacyjny.

Stan zachowania – obiekt użytkowany przez ZOZ, zachowany w stanie dobrym.

Wskazania – obiekt do adaptacji.

Obiekt nr 42 – Magazyn gazów – obiekt murowany z cegieł.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, w stanie ruiny.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 43 – Podstacja elektrofiltrów – obiekt o konstrukcji żelbetowej.

Stan zachowania – obiekt użytkowany, adaptowany na wędzarnie ryb.

Wskazania – obiekt do zachowania.

Obiekt nr 44 – Podstacja 6kV – obiekt o konstrukcji żelbetowej.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, w stanie ruiny.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 45 – Hala żelbetowa o nieznanym przeznaczeniu.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, w stanie ruiny.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

Obiekt nr 46 – Obiekt o nieznanym przeznaczeniu o konstrukcji żelbetowej.

Stan zachowania – obiekt nieużytkowany, w stanie ruiny.

Wskazania – obiekt do wyburzenia.

stan-2000_1

Inwentaryzacja obiektów byłej cementowni Grodziec – stan na o8.2010 r. – autor: Rafał Lipiński.

Wg grafiki i dokumentacji technicznej z 2000 r. na terenie cementowni Grodziec znajdowało się 46 obiektów lub ich ruin (47 i 48 to moje własne propozycje nie ujęte w dokumentacji historycznej z 2000 r.). Wnioski podsumowujące z powyższej dokumentacji streszczam poniżej:

OBIEKTY:

1,2,6,7,8,9,10,11,16,17,18,19,20,21,22,23,24,28,30,31,36,37,42,44,45,46 – (26 obiektów z 46) do wyburzenia.

OBIEKTY:

3, 4, 5,12,13,14,15,25,26,27,29,32,33,34,35,38,39,40,41,43 – (20 obiektów z 46) z możliwością do zaadaptowania/remontu i adaptacji.

Przypominam powyższe zalecenia pochodzą z 2000 r. Ciąg dalszy w następnym wpisie – część II – już wkrótce.
Wszystkie zdjęcia przedstawione we wpisie są autorstwa: Teresy Kosmali i Wojciecha Skrzydlewskiego.

Related Images:

Możesz śledzić komentarze do tego wątku poprzez subskrypcję RSS 2.0. Komentarze i pingi są wyłączone.

Komentarze zostały wyłączone.